Nog eens een langere blog van Karen

Dag iedereen,

Het is weer een hele tijd geleden. Maar net zoals de vorige keer is er eigenlijk niet zoveel spectaculairs gebeurd. Behalve dan de normale dagelijkse dingen.
Alhoewel ik er misschien wel enkele kan vinden die toch iets specialer zijn dan de andere.
Denk, denk,...
Uitnodigingen:
1) We zijn nog een keertje uitgenodigd geweest om nij een collega te gaan. Meerbepaald Olga, een collega van bij Karen op het werk. Ze is getrouwd en heeft een dochtertje. De echtgenoot was er niet. Hij heeft een eigen truck en daar moest dringend aan gesleuteld worden. Maar later die avond is hij er dan toch doorgekomen. Hele aardige mensen en lekker eten.
2) Op een zonnige maar koude zondag zijn we ook uitgenodigd om bij Natalja en haar dochter te gaan eten. Dit is de boekhoudster van Ahlers Odessa. Het was heel erg gezellig en ook heel lekker. Maar veel meer kan ik eigenlijk niet vertellen want alles verliep in het Rusisch. Het eerst uur heb ik heel wat verstaan maar het volgende uur was ik echt moe en ging het echt niet meer. Maar als er nog info ontbreekt zal Fre die hier wel even snel toevoegen.
Free - veel valt hier niet aan toe te voegen. Behalve dan dat we naar de dvd van de trouw gekeken hebben en ze vonden dat wel amechtig interessant.

Het bezoek van Christoph:
Op vrijdag 24 oktober kregen we een tijdelijke gast. Christoph van Duitsland kwam even voor 10 dagen op bezoek. Het was wel leuk en hij heeft ook wel heel wat van de stad gezien. Op zaterdag zijn we samen naar het aquapark getrokken. Een gewoon groot zwembad eigenlijk maar het water was er toch wat warmer. Er waren ook goede douches, en bij gebrek aan water thuis waren die toen nog wel heel welkom. Op zondag zijn hij en Fre dan op een literaire tour vertrokken doorheen Odessa. Blijkbaar zijn hier heel wat bekende Russische schrijvers geboren. De gehele tour duurde 3 uur. En aangezien Christoph Literatuur heeft gestudeerd aan de unief, was dit voor hem wel een hoogtepunt natuurlijk. In de namiddag zijn we dan nog eens samen naar de Catacomben vertrokken. Toen heeft ook de nieuwe Canadese collega van op mijn school er zich bij angesloten. Eigenlijk heel toevallig. Karen zag hem plots lopen en toen werd verteld dat wij niet zouden vertrekken als we niet nog een geinteresseerde bijvonden, werd hij algauw van de straat geplukt. Maar hij had ze toch nog niet gezien, en vond de prijs ook niet te veel. Deze keer hebben we de uitleg gekregen van een familielid van een vroegere partisaan. Heel erg interessant, maar ook weer heel erg anders.
Voor de rest heeft Christoph heel wat bezoeken alleen gedaan, omdat wij nog steeds een gewone werkweek voor de boeg hadden.

Eindelijk terug water:
De Oekrainers hebben ons op verscheidene plekken laten schrikken. Eerst kwamen ze op vrijdag 24 oktober vragen naar de staat van het water, ze gingen er wat aan doen zeiden ze.
Dat hebben ze dan ook gedaan... Positief voor de linkerkant van het gebouw, en een heel ander verhaal voor de rechterkant. Links kreeg plots weer sterk stromend water...maar rechts kreeg plots geen water meer. Aangezien we in de namiddag naar de luchthaven gingen konden we het dus pas later die avond consateren. Een heel weekend hebben we zonder enige druppel zater gezeten. Gelukkig hebben we aardige buren, en mochten we daar grote flessen water vullen. Na heel wat "aardige" telefoontjes kwam Fre te weten dat hij er ofwel zelf iets mocht aan doen, ofwel moest wachten tot maandag als ze terugkwamen. Volgende probleem dat zich stelde was, er was geen enkele sleutel meer om in de kelders te komen. De werklieden hadden die meegenomen. En die werkten natuurlijk niet op zaterdag, die zijn zelfs niet te bereiken op zaterdag. Nog enkele "aardige telefoontjes" volgden, maar toen is er toch besloten te wacht op maandag. Op maandag kwam er plots tot onze grote verbazing weer water uit de kraan, een kleine straal maar toch iets. En wonder boven wonder op dinsdag slaagden we er in om terug onze eerst douche te nemen thuis. En tot nu toe kunnen we dat nog steeds!
Ook de twee verzakkingen van ongeveer een meter en een half zijn hersteld in onze straat. Je krijgt er schrik van hoe snel ze plots kunnen werken, angst voor hartaanvallen en psychische dramas.

Internet thuis is weer helemaal naar de knoppen.
Dit is dan weer iets dat weer helemaal naar de knoppen is. Het heeft welgeteld 3 dagen gewerkt en is dan weer spontaan in staking gegaan. Fre heeft besloten een gele briefkaart in te sturen om ze daar een djoef op hun muile te gaan geven. Ze zijn er helemaal niet vriendelijk en zijn bijna onmogelijk te bereiken. Als je ze dan toch een uur aan de lijn krijgt, lossen ze niks op. Dus gevolg, wij zijn helaas slechts in staat om slechts enkele keren ons emails te checken per week, dus alvast een sorry voor late antwoorden.

Verjaardag Fre!
Dat verslag laat ik hem liever typen, vind het een beetje vreemd als dit van mij komt.

Bijzonderheden op Karen haar werk?
Neen niet echt, voor de laatste dagen ben ik ingenomen om eem Kerst en nieuwjaarsfeestje te organiseren voor de leerkrachten en dan voor de jongste leerlingen. Gelukkig krijg ik bij beiden hulp. Maar dat is het zowat.

Bijzonderheden op Fre zijn werk?
De grootste bijzonderheid die ik daar kan vertellen is misschien wel dat Fre vanaf volgend jaar bij een ander bedrijf zal werken. Het blijft een zelfde soort bedrijf, maar een andere bestemming. Vanaf volgend jaar zullen we met ons gezinnetje naar Shangai vertrekken. Dat zal voor enkele jaren zijn. maar vrees niet we komen nog steeds twee maal per jaar terug naar Belgie, en mocht het nodig zijn, voor speciale gelegendheden, wel eens een keer extra.
Maar wie hier meer vragen over heeft stuurt misschien best eens een persoonlijk mailtje. We geven dan met plezier nog wat meer info aan de hand van jullie vragen.
Extra nota: We hadden reeds aan enkele mensen gezegd dat als we terug zouden gaan naar china, we na een jaar daar te hebben gewoond, we nog eens een groepsreis zouden organiseren. Maar deze keer dan rond Shangai. Nu dat zal helaas twee jaar zijn, want in 2008 hebben ze daar olympische spelen en dat zal de prijzen in juli heel wat doen stijgen. Maar hierbij beloven we wel al dat we het zullen trachten te organiseren voor de zomer van 2009 in juli. Dus wie nu al met zekerheid weet dat hij mee wil, kan nu al sparen...

Ziezo, ik heb toch weer heel wat woorden op papier gekregen. Of het interessant was dat weet ik niet. Maar jullie hebben nog steeds de vrijheid stukken over te slaan, of de hele boel te deleten. Voor wie het toch wel interessant vond, ik zal trachten nog zeker een verslag te schrijven voor we hier op 22 december er de brui aan geven.

Vele groeten
Karen en Frederik